Akademik

Neden Yazıyorum

Öğrencilik yıllarımdan bu yana duygularımı ve düşüncelerimi bir şekilde ifade etmek beni hep rahatlatmıştı. Kendimden bahsetmeyi pek sevmeyen bir insan olarak, günlük tutmakla başlayan yazma maceram, verdiğim küçük molalar dışında benim için bir ihtiyaç olmaya hep devam etti. 

Bazen konuşurken sesli söyleyemediğim cümleler, kağıt üzerinde daha anlamlı ve çözülebilir gelmeye başlamıştı. İşte bu kısmı çok önemliydi.

İçimde karmaşaya neden olan bir top yumak, sözcükleri serbest bıraktıkça çözülmeye ve içimde nefes almam için yer açmaya başlıyordu.

Nefes aldıkça yazdım.

İyi geldikçe yazdım.

Yazmaya da devam ediyorum.

Teknolojinin ilerlemesiyle kağıttan, elektronik ortama taşınan satırlarımı paylaşmak, zihnimdeki her bir yapboz parçasını bir araya getirerek bütündeki “ben”i görmemi sağlıyor. Böylece ekranda asılı duran portremi seyrediyor, bazen eleştiriyor, geliştiriyorum. 

Bazen de birilerinin portresinde bir yapboz parçası oluyorum. İşte bu da inanılmaz bir iç motivasyon kaynağı oluyor.

Hayatımda “ben” olmama neden olan ailem ve hayatımın bir döneminde yolculuğuma dahil olan değerli yapboz parçalarıma teşekkür ediyorum. 

Renkleri ne olursa olsun, onlarsız resmin bütününü asla göremezdim.

Sevgiler

Derya AMAÇ

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir